[EGOT]The riddles:Only girl

posted on 23 Jun 2013 22:20 by iamveho in EGoT
 
 
 
The riddles series:
FIRST SNOW
 
 
 
 
Ferdinand Stark
Fenis Stark @windy-melody
 
 
 
 
 
 
 
 

When the summer wind still blow in the north

Every body in Winterfell are try hard to prepare themselves


 

...Winter is coming...


 

บุรุษร่างสูง ผมสีน้ำตาลเข้มและตาสีฟ้าซีด ผู้คุมกฏแห่งทิศอุดร ผู้ปกครองแดนเหนือ.. หรือชื่อต่างๆ นานา ที่คนทั่วสารทิศได้เรียกเพื่อระบุตัว เฟอร์ดินานด์ สตาร์ค ลอร์ด ออฟ วินเทอร์เฟล...


ไม่ว่าจะเรียกขานอย่างไร... บัดนี้ เขา ก็เป็นแค่พ่อของลูกๆทั้ง 4 คนในบ้าน สตาร์ค


“น้องๆเป็นยังไงบ้าง?” ผู้เป็นพ่อยืนอยู่บนระเบียงอาคารที่มองเห็นลานซ้อมอาวุธได้อย่างชัดเจน


เบื้องล่าง แอนโทนี่และลุดวิก กำลังฝึกซ้อมดาบกับเหล่าอาจารย์ที่ถูกคัดมาอย่างดี เพื่อสอนลูกๆของเขาทั้ง 2


“ตั้งใจซ้อมดีตามปกติ ลุดวิกยังดูเรียนรู้อะไรช้าอยู่บ้าง หากเทียบกับโทนี่ ...แต่ก็คงเป็นเพราะน้องยังเด็กนัก” นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่จับจ้องเด็กชายทั้งสองอยู่นานเบือนมามองลอร์ดบิดาผู้ มาเยือน เรือนผมสีน้ำตาลยาวไหวตามตัวเมื่อเด็กสาวหันมา

เฟนิส สตาร์ค ขยับรอยยิ้มแต่เพียงเบาบาง แล้วจึงย่อตัวลง พร้อมค้อมหัวอย่างนอบน้อม

“ท่านพ่อ มีสิ่งใดให้ข้ารับใช้รึคะ?”


เขายิ้มขำให้กับลูกสาวแล้วโอบไหล่เธอเบาๆด้วยความรัก “อย่าใช้คำว่ารับใช้เลย ลูกเป็นลูกของพ่อ ไม่ได้มีหน้าที่ต้องรับใช้ใคร” เขายิ้มอ่อนโยนต่างจากที่ยิ้มกับคนอื่นๆภายนอก “ไม่อยากฝึกดาบบ้างหรอ... หรือธนู...”


“ธนู...” เฟนิสทวนคำตอบกลับไป รอยยิ้มบางนั้นยังไม่หายไปไหน แต่ก็ไม่ได้ขยับขยายกว้างไปจากเดิม “ข้ากำลังคิดว่าจะไปฝึกยิงธนูอยู่พอดีค่ะ เห็นน้องๆ ฝึกซ้อมกัน ข้าก็อยากจะขยับเขยื้อนทำอะไรสักอย่างบ้าง”


“ อยากให้ใครสอนล่ะ? หรือให้พ่อหาให้?” ผู้เป็นบิดาถามเรียบๆ


“ท่านพ่อรู้จักนักรบและอัศวินของวินเทอร์เฟลมากกว่าใครๆ … ข้าคงต้องขอรบกวนท่านพ่อ...” น้ำเสียงของเด็กสาวอ่อนลงเล็กน้อย หากเป็นไปได้ เธอก็อยากจะหาเอง


“เฟนิส ลูกเป็นลูกของพ่อ ลูกอยากให้พ่อหาให้จริงๆหรือ?” เฟอร์ดินานด์ถามซ้ำ


“...แน่ใจค่ะ ข้าเชื่อว่าหากท่านพ่อเป็นผู้เลือก ว่าที่อาจารย์ของข้าจะต้องเป็นคนที่ยอดเยี่ยมแน่ค่ะ” เธอเอ่ยตอบในที่สุดหลังจากเงียบไปสักพัก

เขาลูบผมลูกสาวเพียงคนเดียวเบาๆ “งั้นพ่อก็จะหามาให้ตามที่ลูกอยากได้.. ลูกรัก”


ทั้้งคู่ยืนมองการฝึกซ้อมของเหล่าทายาทเบื้องล่าง หลังจากแอนโทนี่ปะดาบกับครูฝึกอยู่นาน เขาก็พลาดท่าล้มลงและถูกดาบตีเข้า


เด็กสาวหันขวับไปมองตามเสียงดังที่เกิดขึ้น ท่าทีสุภาพอ่อนหวานเมื่อครู่หายวับไปกับตา เธอหันมองผู้เป็นพ่อเป็นเชิงถามว่าควรจะไปดูหรือไม่ แต่แล้วก็หันกลับมา แล้วตัดสินใจรุดหน้านำไปหาน้องชายก่อน แววกังวลและห่วงหาฉายอยู่เพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เจ้าตัวเลือกที่จะกลบมันด้วยความเยือกเย็นขณะจับจ้องไปที่ร่่างที่ ล้มลงนั้น


เฟนิสย่อตัวลงมองแอนโทนี่ ทั้งสองพูดคุยเสียงเบา แลกเปลี่ยนประโยคกันไปมาไม่นาน ผู้เป็นพี่ก็หันไปคุยกับครูฝึกต่อ แต่ผู้น้องกลับพูดอะไรบางอย่างแทน ความตึงเครียดหายไปจากใบหน้าอ่อนเยาว์ป็นเชิงว่าเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่ได้ทำ ให้น้องชายของเธอบาดเจ็บเท่าใดนัก โทนี่ลุกขึ้นและฝึกซ้อมต่อไปอย่างมุ่งมั่น ในขณะที่เฟนิสถอยออกจากลานสองสามก้าว มองตามการเคลื่อนไหวของเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น


เฟอร์ดินานด์เดินตามเธอไปอย่างสงบมองเหตุการณ์อย่างเงียบๆ

“เป็นห่วงน้องหรือเฟนิส” ผู้เป็นบิดาถามเรียบๆหลังจากเธอเดินออกมาจากลานฝึกซ้อม


“หากโทนี่เจ็บหนัก ก็จะซ้อมต่อไปไม่ได้” เฟนิสหันมองแล้วตอบช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ ก่อนจะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแฝงความขบขัน “แต่ดูจากสภาพการณ์แล้ว ข้าคิดว่าน้องคงไม่อยากให้ข้าคอยเป็นห่วงเท่าไหร่กระมังคะ”


“ การช่วยเหลือมี2 กรณีเฟนิส กรณีแรก คือกรณีที่สามารถเข้าไปช่วยได้ อย่างเช่นสถานการณ์คับขัน การเกิดอุบัติเหตุ หรืออะไรเล็กๆน้อยๆที่ไม่สำคัญอะไรนัก...” เขาหยุดครู่นึงก่อนจะพูดต่อ “ส่วนอีกกรณี ไม่สามารถช่วยได้โดยตรง ต้องอดกลั้นและอาศัยการช่วยเหลือทางอ้อมไปช่วยแทน...”


เด็กสาวหันมามองผู้เป็นพ่อตรงๆ “แล้วเมื่อครู่ที่ข้าทำไป เหมาะหรือไม่เหมาะอย่างไรรึเปล่าเล่าคะ ท่านพ่อ?”


“เมื่อกี้ เป็นเหตุการณ์ทั่วไป ลูกจะช่วยก็ได้ เป็นการแสดงความรัก หรือจะไม่ช่วยฝึกให้น้องลุกเองก็ได้ สามารถทำได้ทั้ง2อย่าง... แต่มีบางกรณี ที่ลูกไม่ควรเข้าไปช่วยเหมือนกัน”


“...อย่างเช่น?” นัยน์ตาสีเขียวหรี่มองสงสัย


“เช่น กรณีที่อยู่ต่อหน้าคนอื่น และน้องสามารถสู้ด้วยตัวเอง เขาจำเป็นจะต้องแสดงความเข้มแข็งของตนเองให้คนอื่นเห็น ดังนั้นลูกไม่ควรจะเข้าไปช่วยโดยตรง... แต่ลูกอาจจะช่วยด้วยการหาหน้าม้าไปปะปนกับฝูงชน แล้วสนับสนุนน้องอย่างกลมกลืน หรือ ในกรณีที่เป็นเรื่องอันตราย หากลูกเข้าไปช่วย ลูกอาจจะได้รับบาดเจ็บ หรือโดนลูกหลงไปด้วย ลูกก็ควรจะหาวิธีอื่นช่วยโดยอ้อม”



“ขึ้นชื่อว่าเป็นคนแห่งตระกูลสตาร์ค ก็ต้องยันหยัดและสู้ด้วยตนเองได้สินะคะ...” สีหน้าของเด็กสาวดูจริงจังขึ้นมาขณะกำลังพยายามคิดตามคำของบิดา ก่อนจะพยักหน้าแล้วหลุบตาลงต่ำ “ช่วยเหลือทางอ้อม... หากมีโอกาส ข้าก็จะพยายามช่วยเท่าที่ได้ค่ะ จะขอเก็บคำของท่านพ่อไปคิดนะคะ”  


“ลูกควรศึกษาวิธีการช่วยเหลือทางอ้อมไว้บ้าง เพราะในอนาคต ลูกคงได้ใช้... ” บุรุษสูงวัยยิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้

“พ่อมีปริศนามาทายลูก เฟนิส”


เจ้าของเรือนผมสีเข้มพยักหน้ารับคำ และคลี่ยิ้มที่มุมปากทันที “ปริศนาอะไรคะ?”


“ลูกคิดว่า พลังและอำนาจของสตรี มาจากอะไรได้บ้าง...”


“...สตรี มิอาจมีพละกำลังเทียบเท่าบุรุษได้ แต่ข้าเชื่อว่า ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย หากมีปัญญาที่เฉียบคม ก็จะเป็นคนที่มีอำนาจได้” คิ้วของเฟนิสขมวดเข้าหากันขณะที่ตอบและใช้ความคิดไปด้วย “นอกจากนี้ กำลังใจที่ดี ก็เป็นสิ่งสำคัญ หากไม่สามารถเผชิญหน้ากับศัตรูได้ด้วยกำลังหรือปัญญาเลย อย่างน้อย ถ้าได้ยืนหยัดข้างใครสักคนในวันที่เขาต้องการ สตรีก็อาจมีส่วนช่วยให้ผู้เป็นที่รักของนางได้รับชัย ...ข้าเชื่อเช่นนั้นค่ะ”


“พ่อเชื่อมั่นในปัญญาของลูกเฟนิส... แต่พ่อว่าหากลูกมีเวลา ลูกอาจจะพบอย่างอื่นที่น่าสนใจมากกว่านี้” บิดากล่าวตอบ “ลองหาข้อได้เปรียบของสตรีที่มีเหนือบุรุษดู... พ่ออยากให้ลูกใช้เวลาคิดซักหน่อย แล้วพ่อจะรอฟังว่า ข้อได้เปรียบของพลังอำนาจสตรี ที่มีเหนือบุรุษ จะเป็นอะไรได้บ้าง” เฟอร์ดินานด์ตบไหล่ของลูกสาวเบาๆด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้เธอได้ใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง

Comment

Comment:

Tweet