[EGOT]The riddles:Last son

posted on 18 Jun 2013 22:30 by iamveho in EGoT
 
 
The riddles series:
 
Ferdinand Stark
Ludwig Hine Stark (8) @daisukimp
 

The lastest child of Stark family

Young , adorable and beloved by every one who met

And only son of present lady Stark


...Ludwic...




เด็กชายกำลังนั่งบนพื้นหิมะและปั้นตุ๊กตาหิมะกลมๆอย่างตั้งอกตั้งใจ

เพราะนานๆที เขาจะได้ออกมาผจญภัยทางเหนือของวินเทอเฟลบ้าง


“สนุกมั้ยลุดวิก” ผู้เป็นพ่อยิ้มอ่อนโยนให้กับลูกชาย


“...” ดวงหน้าน้อยๆเงยขึ้นมาพยักหน้าให้พ่อแทนคำตอบ ก่อนหันกลับไปบรรจงกอบหิมะให้เริ่มขึ้นรูปเป็นส่วนหัวของสโนว์แมน


“กำลังปั้นอะไรอยู่? ให้พ่อช่วยได้มั้ย?” เขามองลูกชายคนเล็กที่พยายามทำอะไรบางอย่างกับหิมะอย่างตั้งใจ


“..ปั้น ท่านพ่อ..กับลูก” เด็กชายตอบก่อนชี้ให้เฟอร์ดินานดูตุ๊กตาหิมะที่พยายามทำให้เป็นรูปทรงของ มนุษย์ตัวใหญ่

“ลูกยังทำตุ๊กตาของลูกไม่เสร็จ” มือเล็กที่เป็นสีม่วงเพราะความเย็นกลับง่วนกับส่วนหัวของตุ๊กตาหิมะของตนเอง ต่อ


ผู้เป็นพ่อจับมือของลูกชายขึ้นมาถูให้อุ่น “เอาถุงมือไปทิ้งไว้ไหน เอามือเปล่าปั้นหิมะแบบนี้เดี๋ยวมือก็แข็งหมดหรอก” เฟอร์ดินานด์เอาถุงมือของตนเองถอดสวมให้ลูกชายเพราะกลัวว่าหิมะจะกัดมือของ เด็กน้อยจนขยับไม่ได้


"ถ้า ใส่ถุงมือ จะปั้นแล้วไม่สวย" ลุดวิกตอบ ตามองถุงมือที่มีขนาดใหญ่กว่ามือตัวเองมาก "ท่านพ่ออย่าให้ลูกเลย เดี๋ยวท่านพ่อจะหนาว แค่นี้ลูกทนได้ " เด็กน้อยมองนิ่งใสๆถอดถุงมือคืนให้พ่อ


“มือ ลูกก็เหมือนหัวใจของพ่อ ลุดวิก พ่อเห็นลูกมือม่วงแบบนั้นแล้วพ่อปวดใจ”เขาเอาถุงมือตัวเองสวมให้ลูกชายอีก ครั้ง แล้วจับมือของลูกเอาไว้แน่น “อย่าทรมานร่างกายตัวเอง เพราะลูกกำลังทรมานหัวใจของพ่อด้วย เข้าใจมั้ย?” ตาสีฟ้าซีดของผู้เป็นพ่อ มองเข้าไปในตาของลูกชาย


ลุดวิกมองตอบด้วยดวงตาที่รับทอดจากบิดา คิ้วเล็กๆมุ่นอย่างไม่เข้าใจ "แต่ลูกไม่ได้รู้สึกทรมานนี่นา ลูกชอบเล่นหิมะ"


“ลูกไม่รู้สึก แต่ร่างกายของลูกกำลังฟ้องพ่ออยู่... มือลูกกลายเป็นสีม่วงไปหมดแล้ว” เขาหอมหน้าผากลูกชายตัวเองเบาๆ


"เข้า ใจแล้ว ถ้าท่านพ่อไม่ชอบลูกก็ไม่ทำ" เด็กชายเอ่ยแล้วมองมือใหญ่ของพ่อที่ไร้อาภรณ์ปกป้องจากความหนาวเย็น "แล้วท่านพ่อไม่หนาวหรือ"


ผู้เป็นพ่อส่ายหน้าเบาๆ “รู้มั้ยว่าทำไมพ่อถึงไม่ชอบ?” ลอร์ดสตาร์คถามลูกชายกลับ

ลุ ดวิกส่ายหน้าเป็นคำตอบ ตายังมองที่มือเปล่าของเฟอร์ดินาน ก่อนเอื้อมมือเล็กที่หุ้มด้วยถุงมือขนาดใหญ่เกินไปจับมือของพ่อมากุมไว้ด้วย กัน “เดี๋ยวท่านพ่อจะหนาว ”


“เพราะ พ่อรักลูกไง ลุกวิก พ่ออยากให้ลูกโตมาอย่างสมบูรณ์พร้อม ทั้งร่างกายและจิตใจ” เขายิ้มอ่อนโยนแล้วอุ้มลูกชายขึ้นมาในอ้อมแขน “พ่อพูดแบบนี้ลูกเข้าใจรึเปล่า?”


เด็ก ชายพยักหน้า แม้ว่าความจริงแล้วเขาจะไม่เข้าใจว่าการถอดถุงมือเล่นหิมะมันทำให้ร่างกาย ไม่สมบูรณ์ได้ยัง แต่ก็ไม่ได้เอ่ยความคิดนั้นออกไปด้วยความเกรงใจบิดาที่แสดงความเป็นห่วงออก มาอย่างล้นเหลือ


“ลูกเข้าใจ” สองแขนอ้อมไปกอดรอบคอของบิดา


“งั้นยิ้มให้พ่อหน่อยซิ ลุดวิก”


“..............................................................” เด็กชายพยายามจะยิ้ม แต่ผลที่ได้ก็คือมุมปากที่ยกขึ้นนิดนึง


เฟอร์ดินานด์ยิ้มขำกับการพยายามของลูก “ยังไม่ดีเลย ลองใหม่ซิ”


“..........” พยายามอีกที ได้ยิ้มแหยๆส่งให้เฟอร์ดินาน


รอย ยิ้มนั้นทำให้ผู้เป็นพ่อขำออกมาอย่างหาดูได้ยาก “พ่อว่าลูกคงต้องไปฝึกยิ้มอีกหน่อยแล้ว ขนาดดิไวน์ยังยิ้มได้ดูดีกว่าลูกเลยนะ” เขาขำต่อก่อนจะหยุดลงด้วยรอยยิ้มบาง


“พ่อว่า พ่อมีปริศนาให้ลูกคิดเล่นๆ มาเล่นปริศนากันมั้ย?”


“เล่น” เด็กน้อยตอบสั้นๆ รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่ถูกพ่อบอกให้ไปฝึกยิ้ม ยิ้มนี่ต้องฝึกด้วยเหรอ?


“รอย ยิ้ม จะเกิดขึ้นมาจากความสุข และความสุขของพ่อก็คือความสุขของลูกๆ ลองคิดซิ ลุดวิก ลูกจะทำยังไงให้พ่อ และคนอื่นๆในครอบครัวมีความสุข รวมถึงลูกด้วย ลุดวิก ลูกจะทำยังไงให้ตัวเองมีความสุข”


ผู้ เป็นพ่อถามอย่างอ่อนโยนแล้วมองท้องฟ้า “ได้เวลาที่เราต้องกลับกันแล้ว... เอาไว้ลูกคิดออกเมื่อไหร่ค่อยมาตอบพ่อละกันนะ” เขาหอมแก้มลูกชายเบาๆแล้วอุ้มขึ้นม้าไป

 

edit @ 18 Jun 2013 23:59:20 by [veho

edit @ 19 Jun 2013 00:01:10 by [veho

Comment

Comment:

Tweet