[EGOT]The riddles:First Snow

posted on 17 Jun 2013 00:44 by iamveho in EGoT
 
 
 

Ferdinand Stark
Lavandre Snow @kaze013

 

“ Snow , Snow , Snow ,

Cover all white and really cold,

Melted by the sun over the sky,

But the snow that remain is the son of mine...


You’re not ordinary Snow... Laven

You’re snow of STARK... member of our family.”


ผู้เป็นพ่อเดินเข้ามาหาลูกชายที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ประจำของเขาในหอสมุด ท่ามกลางแสงสลัวจากเชิงเทียน


จนกระทั่ง...

ได้ยินเสียงฝีเท้าและกลอนของผู้ที่เข้ามาใหม่...


“ท่านพ่อ...มีธุระกับข้ารึครับ” หนังสือในมือถูกปิดและวางลง..ก่อนเจ้าที่ตัวจะเดินไปหาผู้เป็นบิดา


อ้อมแขนใหญ่โอบกอดลูกชายด้วยความรัก

“พ่อคิดถึงลูกต้องมีธุระด้วยหรือ” รอยยิ้มอบอุ่นที่ชายผู้นี้มีให้เพียงคนในครอบครัวปรากฏเด่นชัดบนใบหน้า


ลาเวนเดียกอดตอบผู้เป็นบิดาก่อนยิ้มขำออกมานิดๆ

“รอยยิ้มของท่านในตอนนี้ ถ้าข้าเอาไปเล่าให้คนอื่นที่ไม่ใช่น้องๆฟัง...คงไม่มีใครเชื่อข้าแน่”


“ยังไม่ชินอีกหรือ” ผู้เป็นบิดายิ้มขำตอบแล้วมองหนังสือในมือลูกชาย “กำลังอ่านอะไรอยู่ ลาเวน”


ลาเวนหยิบหนังสือเล่มหนาที่ตนอ่านเมื่อครู่ส่งให้บิดาดูแทนคำตอบ

“หนังสือ เกี่ยวกับการเดินทางน่ะครับ ข้าเห็นว่าอีกไม่นาน...โทนี่ก็จะออกเดินทางแล้ว...ข้าเองก็จะไปพร้อมโทนี่ ด้วย...เลยเตรียมตัวเอาไว้ก่อน”

ดวงตาสีฟ้ามองหนังสือเล่มหนาอีกทีก่อนจะพูดต่อ

“เพราะไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง...เลยอยากเตรียมตัวให้ดีที่สุดน่ะครับ”


“โทนี่เป็นคนมีจุดมุ่งหมายดีนะ...แต่ก็ยังต้องเรียนรู้อีกมาก...” ลอร์ดสตาร์คพูดสบายๆ “แล้วลูกล่ะลาเวน ไม่รู้สึกกระตือรือร้นกับอะไรบ้างเลยหรอ?”


“กระตือ รือร้นงั้นเหรอครับ?” เขาทวนคำของบิดานิดก่อนยิ้มออกมา “ข้าน่ะกระตือรืนร้นที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆอยู่ตลอดนั่นล่ะครับ เพียงแต่...ถ้ามองจากมุมมองคนอื่นแล้ว...ท่าทีการแสดงออกของข้ามันคงดู เฉื่อยชาไปหน่อยเท่านั้นเอง”


“งั้น ลูกคงรอคอยที่จะออกไปท่องโลกกว้างกับโทนี่อยู่...” ผู้เป็นพ่อคิดครู่หนึ่ง “ที่จริงตอนนี้ลูกก็น่าจะโตพอที่จะออกไปไหนมาไหนบ้างแล้ว ที่จริงไม่ต้องรอโทนี่ก็ได้ถ้าลูกต้องการ”


ลาเวนส่ายหน้านิดก่อนหยิบหนังสือไปเก็บให้เข้าที่ตามชั้น

“ท่าน พ่อ...ความจริงที่ข้ายังไม่ออกไป เพราะข้ายังกลัวอยู่น่ะครับ...กลัวว่าหากออกไปแล้วอาจจะไม่ได้กลับมา เพราะงั้น...จนกว่าลุกวิดจะโตกว่านี้อีกนิด ข้าถึงจะไป...อีกอย่าง”

ชายหนุ่มทิ้งช่วงหายใจนิดก่อนหันกลับไปยิ้มให้

“ท่านไม่คิดรึว่า...การได้ออกไปกับพี่น้อง...มันสนุกกว่าน่ะ”


“งั้นหรือ” ผู้เป็นบิดาพยักหน้ารับช้าๆ “ลูกน่ะ เป็นพี่ชายคนโตที่ดี ชอบช่วยเหลือ และตามใจน้องๆเสมอ... พ่อรู้สึกเป็นห่วงอยู่นิดหน่อยนะ”


“ท่านแม่บอกข้าเสมอว่าหน้าที่ของสโนว์คือการสนับสนุนสตาร์ค...อีกอย่างมีน้องๆน่ารักถึงสามคนแบบนี้ด้วยนิครับ...”

ระหว่างคุยลาเวนขยับไปเลื่อนเก้าอี้ตัวหนึ่งให้ผู้เป็นบิดานั่ง ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม “เรื่องที่ท่านเป็นห่วงน่ะ...เรื่องที่ข้าตามใจพวกเค้ามากไปรึเปล่า?”


“นั่นก็เรื่องหนึ่ง... ลาเวน... ตามใจมากๆระวังน้องจะเสียคนนะ” เฟอร์ดินานด์ยิ้มขำ ขยับตัวลงนั่งคุยกับลูกชายของตัวเอง


“ท่านอย่ากังวลเรื่องนั้นไปเลยครับ...ข้ารู้ว่าอะไรควรตามใจและอะไรที่ไม่ควร" เขาหยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "อีกอย่าง...อายุลุกวิดก็ 8 ขวบเข้าไปแล้ว คงมีเวลาให้อ้อนอีกไม่นานเท่าไหร่หรอก”


“8ขวบ ก็ควรจะต้องเรียนเขียนอ่าน และรู้จักเรียนรู้เรื่องการปกครองบ้างแล้ว นี่ลูกเห็นน้องๆเป็นเด็กมากกว่าพ่ออีกนะ” ผู้เป็นพ่อยิ้มขำแล้วส่ายหน้าเบาๆ


“โธ่ ท่านพ่อ...ข้าไม่ได้ตามใจจนน้องๆเสียการเรียนนะครับ” ลาเวนขำเล็กๆ

“เรื่องเรียนน่ะ...ข้าจะแทรกเข้าไปในเรื่องเล่าที่ข้าเล่าให้ลุดวิดฟัง บ่อยอยู่แล้วล่ะ...นิทานก็มีข้อดีของมันนะ”


“แต่ลูกกลับห้ามไม่ให้พ่อสอนน้องเนี่ยน่ะ?” ผู้เป็นบิดาพูดติดตลกแล้วยิ้มขำให้กับลูกชายคนโตของเขา


“แบบที่ท่านสอนข้าว่ามันยังหนักเกินไปสำหรับลุกวิดนิครับ...ท่านอาจจะว่าข้าก็ได้นะที่ข้าคิดแบบนั้น”


“ น้องโตพอแล้วลุดวิก อย่าดูถูกน้องๆเกินไปนัก.. ” รอยยิ้มยังไม่หายไปจากใบหน้าของผู้เป็นพ่อ “ที่จริงมีอีกเรื่องที่พ่อกังวลเกี่ยวกับลูกนะลาเวน”


ดวงตาสีฟ้าอ่อนจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความสงสัย “เรื่องใดหรือครับ...ท่านพ่อ?”


“พ่อ รู้ว่าลูกเป็นลุกชายคนโต มีหน้าที่ต้องดูแลน้องๆ.. แต่ในฐานะลูกชายคนโต ลูกก็น่าจะมีอะไรที่เป็นเป้าหมายของชีวิตตนเองบ้าง เห็นลูกเป็นแบบนี้แล้วพ่อเป็นห่วง”


“ท่าน พ่อ...ข้าเป็นสโนว์ เพราะงั้นเป้าหมายข้าคือการได้เห็นโทนี่ขึ้นเป็นผู้นำต่อจากท่าน เป็นผู้นำที่ดีๆทุกคนยอมรับ” ดวงดาสีฟ้าอ่อนหลุบลงนิดก่อนจะพูดต่อ “แล้วหลังจากนั้น...ข้าจะไปจากที่นี่ครับ...ไปทำในสิ่งที่ตัวข้าอยากทำ... หวังว่าท่านคงเข้าใจ...”


“ไม่ต้องเป็นห่วงน้องมากก็ได้...” คำพูดของลูกชายทำให้เขาหนักใจเช่นปกติ...


ลาเวนเป็นเด็กดี รักน้อง และช่วยเหลือน้องๆเท่าที่ทำได้

แต่เขาไม่เคยทำตามใจตัวเองเท่าไหร่

พยายามเป็นเพียงผู้สนับสนุนให้กับน้องๆเสมอ...

 

“ลาเวน แม้ลูกจะเป็นหิมะ ลูกก็จะเป็นหิมะที่ส่องแสงเจิดจรัส...” เฟอร์ดินานด์หยุดคิดซักพักก่อนจะพูดต่อ  “พ่อมีปริศนา มาเล่นกับลูก...”


ลูกชายคนโตเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยให้กับคำพูดของบิดา

“ปริศนา?...ท่านมีสิ่งใดให้ข้าคิดงั้นเหรอครับท่านพ่อ?”


“เกล็ดหิมะทั่วไปแม้ต้องแสงก็ทำได้เพียงสะท้อนสีขาว แต่เมื่อหิมะหลอมละลาย แล้วเปลี่ยนตัวเองให้เป็นก้อนน้ำแข็งกลับสามารถเปล่งประกายโดดเด่นกว่าหิมะอื่น...
สำหรับลูก... ลาเวน... ลูกจะเปล่งประกายโดดเด่นกว่าคนอื่นได้อย่างไร...”


ผู้เป็นพ่อลุกยืนขึ้นแล้วตบบ่าลูกชายเบาๆด้วยความรัก  
“แล้วพ่อจะรอคำตอบของลูกนะ... ฝันดี... ลูกพ่อ...”

 

“ราตรีสวัสดิ์ครับ ท่านพ่อ...”


ดวงตาสีฟ้ามองส่งจนบิดาออกไปจากห้องสมุด ก่อนถอนหายใจออกมา

“ท่านชอบคิดปริศนาไว้ให้ข้าเสมอ...

ท่านพ่อ”

 

 

 

++++++++++++++++++++++

 

บทแรกสำหรับ ซีรี่ The riddles ซึ่งเป็นการทายปริศนาของลอร์ดสตาร์ค กับลูกๆทั้ง4

ต้องขอขอบคุณ ผปค. ลาเวนที่มาช่วยกันแต่งนะครับ

 

สำหรับ The riddles ตั้งใจว่าจะให้เป็นซีรี่การตั้งคำถาม ที่เฟอร์ดินานด์ใช้สอนลูกๆ ฝ่านการทางปริศนา เพื่อให้ลูกไปขบคิด แล้วมาตอบกับตัวเอง

ต้องรอดูว่า ลูกๆแต่ละคนจะเด็ดกันแค่ไหนนะครับ

 

ผมรอลูกๆรับเอนทรี่คอบคำถามอยู่นะครับ ฮรี่วววว

 

 

 

edit @ 17 Jun 2013 01:20:23 by [veho

Comment

Comment:

Tweet

เราก็รอดูคำตอบของแต่ละคนอยู่เช่นกัน.....
/มองท่านลอร์ดกะนายน้อยรักกันดีนะ  ฮรี่ XD

#3 By A.A the wolf on 2013-06-18 21:28

คุณพ่อชอบเข้าหาลูกยามวิกาล!! #ผิช
คำถามของลาเวนยากจริง อันนี้น่าสนใจ แต่ทรมานคนตอบ.... จะรออ่านคำตอบของนายนะ
ปล.ท่าทางทุกคนจะตัดคำว่า แอน ออกไปจากชื่อเราอย่างถาวรแล้วสินะ...
ปล.2  พี่ขยันมากก ขยันแจกการบ้าน โฮรๆ

#2 By Gwenhwyvar on 2013-06-17 01:58

ตามมาส่องปริศนาของคนอื่นๆ 
พี่ลาเวนดูใจดีกับน้องๆทุกคนมาก ; v ; แต่ก็อยากติดตามต่อไป อยากรู้เหมือนกันว่าเป้าหมายของพี่ลาเวนจะเป็นยังไง
ส่วนท่านพ่อ ถึงเฟนิสจะมานิ่มๆเรียบๆ แต่ผปค.กำลังจะติ่งท่านพ่อแล้วค่ะ > v < แงงงง ชอบปริศนาอันนี้มากๆเลยด้วย
จะรอติดตามปริศนาของคนอื่นค่าา

#1 By *มัจฉาวารี on 2013-06-17 01:45